บทที่ 52 บทที่ 18 ห่างหาย ทรมาน

บทที่ 18 ห่างหาย ทรมาน

“ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ…”

เซเวียร์ยืนมองภาพตรงหน้าที่เหมือนกับละครโรงใหญ่ฉากหนึ่ง มันน่าแปลกไหมที่เธอมองออกทุกอย่าง แต่มันคงจะต่างกับเพื่อนของเธอที่คงมองเรื่องนี้ไม่ออก

“ฉันไม่ได้ทำอะไรค่ะ” อินทิราตอบเพื่อนเขา ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องนี้

“จะว่าไปเธอก็ปั่นหัวคนเก่งดี…” เซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ